In dit vakblad

Λ

De tien grootste valkuilen bij Lean Six Sigma op een rij

Saai, volgepropt met statistiek en daardoor moeilijk, niets nieuws oftewel 'oude wijn in nieuwe zakken', complexe methode met resultaten die ook via een simpeler aanpak bereikt kunnen worden en uiteindelijk zelfs de bewering dat het gewoonweg niet werkt. Dat zijn, in een notendop, de kritische geluiden die worden gehoord als er over Lean Six Sigma wordt gesproken. Niet echt verrassend, want dit soort commentaar lijkt de vaste begeleidingsdeun te zijn van elke nieuwe verbetertechniek die wordt gelanceerd. Maar wie beseft dat Six Sigma ruim twintig jaar geleden werd ontwikkeld bij Motorola, 'rijpte' bij General Electric en inmiddels een grote populariteit heeft als aanpak om processen -- mede dankzij de projectbenadering conform het DMAIC-concept (Define, Measure, Analyse, Improve en Control) -- te optimaliseren en te beheersen, realiseert zich ook dat deze aanpak kennelijk toch iets in positieve zin heeft bij te dragen. Voeg daarbij de procesoptimalisatie waar Lean -- gebaseerd op Toyota's methodieken -- zich op concentreert en het zal duidelijk zijn dat Lean Six Sigma zeker mogelijkheden heeft. Tevens valt het na twee decennia nauwelijks vol te houden dat de methode nergens toe dient...
Maar waarom dan die kritische geluiden? Het antwoord daarop is niet zo moeilijk te geven. Die punten van kritiek komen voort uit angst voor wat een complexe methode lijkt, uit verzet tegen iets nieuws, maar ook doordat Lean Six Sigma een aantal valkuilen in zich bergt die niet altijd tijdig worden opgemerkt. En als het dan mis gaat, ligt het natuurlijk nooit aan degenen die de methode toepassen, maar altijd aan de methode...
 Kwaliteit in Bedrijf zocht Lean Six Sigma-specialist prof.dr. Ronald J.M.M. Does, directeur IBIS UvA en hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam, op en vroeg hem naar de belangrijkste en meest voorkomende oorzaken waardoor een Lean Six Sigma-aanpak kan mislukken.

Λ

Wat biedt ISO 26000 en hoe wordt deze richtlijn ontwikkeld?

Niet eerder heeft de ontwikkeling van één enkele richtlijn van ISO (International Organization for Standardization) zoveel experts met zulke verschillende achtergronden op de been gebracht. ISO 26000 gaat over Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen (MVO), een onderwerp waarbij veel stakeholders betrokken zijn met vaak uitgesproken ideeën over wat de richtlijn wel of juist niet teweeg moet brengen.
Inmiddels is duidelijk dat de belangstelling voor ISO 26000 in Nederland ook sterk groeit. Dit blijkt bijvoorbeeld uit het grote aantal deelnemers aan informatiebijeenkomsten en workshops die NEN over dit onderwerp organiseert. En dat terwijl de verschijning van deze richtlijn nog minstens een jaar bij ons vandaan ligt… ISO 26000 ligt namelijk mooi op koers om in het najaar van 2010 te verschijnen. Dat lijkt nog een heel eind weg en je kunt je afvragen waarom het zo lang moet duren. Maar misschien is het proces wel net zo belangrijk als het uiteindelijke resultaat.

Λ

Klene drop zou zonder procesverbetering onbetaalbaar zijn

Klene in Hoorn. Het bedrijf heeft in de circa honderddertig jaar van haar bestaan een constante groei kunnen doormaken door twee belangrijke aspecten: kwaliteit en innovatie
‘Dat zijn zaken die bij ons hand in hand gaan,’ aldus plant manager Thom van Dorst. ‘Je kunt immers niet hebben dat je product er de ene dag anders uitziet of anders smaakt dan de dag ervoor? Dus is het uiterst belangrijk dat wij onze dropjes en snoepjes op een uiterst consistente wijze vervaardigen. Dat vereist een beheerst proces. Maar daarbij gaat het ons niet enkel om productkwaliteit. Ook de proceskwaliteit is van essentieel belang. Wij acteren in een markt waar op kostprijs geproduceerd moet worden, waar het dus om centen gaat. Als er dan eens iets misgaat, loopt het gelijk ook goed uit de rails. Om dat te voorkomen kun je dan in principe twee dingen doen: óf je keurt de kwaliteit erin en tuigt daarvoor een grote kwaliteitscontroledienst op, óf je beheerst jouw processen optimaal. Het eerste zou zo kostprijsverhogend werken dat het product onbetaalbaar zou worden. De optie die dan resteert is te kiezen voor beheerste processen.'

Λ

'Klantgerichtheid overheid is een illusie'

Ambtenaren lijken wel pispalen. Ze hebben steeds meer te maken met lastige burgers die zich niet weten te gedragen. Uit een onderzoek van Steven de Jong onder 64 ambtenaren blijkt dat veel burgers onverantwoordelijk, egoïstisch en onbeschoft zijn tegenover ambtenaren. De NRC-journalist schreef er het boek ‘De Lastige Burger’ over. Hij stuitte op een lastige tweespalt. De burger verwacht aan het overheidsloket dezelfde service als bij een bedrijf, maar begrijpt vaak niet dat het publieke apparaat er niet is om eenieders belang te dienen. ‘Een overheid die burgers klanten noemt, schept valse verwachtingen, maakt de burger tot bruut. ‘

Λ

Verder in Kwaliteit in Bedrijf...

• ManagementDossier: Directiebeoordeling is essentiële schakel
• Ruim 80% medewerkers vindt dat competenties onvoldoende benut worden
• Praktische tips bij het maken van procedures
• Het INK-managementmodel bekeken vanuit een strategisch kader
• Literatuur, de nieuwste boeken belicht