Rianca_landscape.jpg
Column

Samen sturen op kwaliteit?

Weet u nog, het jaarcongres Kwaliteit van 15 mei jl.? Wat mij het meest bij bleef, is dat eigenlijk niemand zich meer kwaliteitsmanager durft te noemen.

 

Hoe zit het eigenlijk met de toekomst van de kwaliteitsmanager als kwaliteit een gedeelde verantwoordelijkheid wordt (als het dat al niet had moeten zijn...)? Moeten we de kwaliteitsmanager dan maar afschaffen? Hoe kun je nu als kwaliteitsmanager al een slag maken naar meer gedeelde verantwoordelijkheid? Daarover meer in dit blog.

 

Kwaliteit als collectief doel

De kernvraag ligt in het feit hoe we kwaliteit met elkaar definiëren. Wie bepaalt eigenlijk wat kwaliteit is en waarom vinden we dat eigenlijk zo belangrijk? Als je als kwaliteitsmanager wil sturen op indicatoren die voor medewerkers onlogisch of niet zichtbaar bijdragen, is het niet zo raar dat je heel druk bent met sturen en controleren, wat me nogal een ondankbare taak lijkt, maar dat terzijde.

Hoeveel mooier zou het zijn als je met alle betrokkenen kunt definiëren waar kwaliteit voor jullie over gaat, en aan welke indicatoren we dat afmeten? Dan worden we met elkaar verantwoordelijk voor de kwaliteit, iets wat je nu vaak niet ziet in organisaties. Want zodra we er iemand verantwoordelijk voor maken, voelen anderen zich minder verantwoordelijk, waar of niet? 

Je rol als kwaliteitsmanager verandert dan in die van bewaker van een collectief doel. Een rol die je bij voorkeur niet vanuit de controle, maar vanuit de dialoog invult. Ga in gesprek met de mensen: wat maakt dat het moeilijk is om de kwaliteitsstandaarden hoog te houden en wat helpt daarbij?

 

Van manager naar partner

Als je dit gesprek goed weet te voeren, word je van kwaliteitsmanager een partner in kwaliteit. Dit betekent dat je op structurele basis samenwerkt met medewerkers, en acteert op wat zij nodig hebben om echte kwaliteit te kunnen leveren. Misschien is het even wennen, maar ik kan je verzekeren dat je deze rol als meer betekenisvol zult ervaren aangezien je collega’s je dat dagelijks terug zullen geven. Je bent nu namelijk geen manager meer maar een samenwerkingspartner, en medewerkers zullen je er (meer) om waarderen en respecteren. 

Deze ontwikkeling is niet wezenlijk anders dan de beweging die managers en bestuurders te maken hebben als het gaat om Samensturing. En hij is onontkoombaar in deze nieuwe tijd. Maar veel belangrijker: als je het goed organiseert, word je er met zijn allen echt beter van. Je rol wordt meer betekenisvol, de kwaliteit gaat omhoog en het draagvlak wordt verbeterd.

 

Verantwoord kaders

Maar zul je misschien zeggen, sommige indicatoren zijn helemaal niet bespreekbaar. Daar hebben we gewoon aan te voldoen, omdat de veiligheid of zelfs ons voortbestaan in het geding is. Dat kan, als zaken niet veranderd kunnen worden, maak ze dan ook geen onderwerp van discussie, maar leg vooral heel goed uit waarom het belangrijk is. Niet op intranet, niet in een protocol maar in de dialoog met betrokkenen. Wees bereid om vragen te beantwoorden en zorg dat je zelf scherp hebt waarom dit nodig is, dan zul je merken dat je het ook met overtuiging kunt uitdragen en dat mensen dit gewoon gaan gebruiken. Wie wil er nu werkelijk de veiligheid of het voortbestaan op het spel zetten?

Maar eerlijk gezegd denk ik dat het hier om een klein percentage van de totale set indicatoren gaat. Voor het overgrote deel geldt: stuur samen naar kwaliteit, daar wordt iedereen beter van!

 

Rianca Evers-den Ouden is founder van kenniscentrum Saminc B.V.



Hoe maak van je organisatie een krachtige community? En wat vraagt dat van leiders? Daarover gaat het tweede symposium Samensturing. Met bijdragen van o.a. Arthur Hol, Robert Borkes en natuurlijk Rianca Evers als ontwikkelaar van Samensturing. Dus wees erbij op 20 september in het Dominicanenklooster te Zwolle!
Meer info en aanmelden kan via deze link.